زمينش ، بعضى از سنگ سماق پرجوهر و بعضى از سنگ رخام و مرمر ديوار و سقف رفيع و گنبد عاليش و چهار صفهء باصفا و چهار خلوت دلگشايش را به كاشى معرق منقش به طلا و لاجورد ، مزين نمودند . چهار جانب آن حمام فرح‌بخش را گلزارهاى پر گل و لاله و ريحان ، انتظام داده بودند و آيينه‌هاى دو زرع و نيم طول ، يك زرع و نيم عرض ، در قاب‌هاى كاشى بهتر از چينى يكپارچهء بىفصل و وصل ، در لطف و صفا و جلا ، مانند دل‌هاى پاكان روشن‌ضمير ، به اطراف آن گرمابهء عديم النظير ، مرتب نمودند . و خزانه‌اش هميشه از آب گرم قريب به اعتدال ، مملو و لبريز . و در وسط گنبد گردون‌مثالش حوض مثمنى و در چهار صفه‌اش چهار حوض كشكولى و در چهار خلوتش نيز چهار حوض ، همه از سنگ مرمر و رخام پر از آب طهارت‌انگيز . پس آن اميرزادهء اعظم ، جهانشاه معظم ، يك سردر و كرياس و دالان مسجد نو اتابكى مذكور شهر شيراز را به اسماء اللّه ، به طريق مهندسى و نظم و ترتيب و نسق و نظام ، با كاشى معرق منقش به طلا و لاجورد ، فرمود چنان زينتى و رونقى دادند كه چشم ارباب بصيرت با حسن سليقه و ديدهء صاحب‌نظران با طيب قريحه ، از ديدن آن محو و مات ، لكن در حقيقت ، منشاء حيات بود ، غفر اللّه له و لوالديه . خلاصهء كلام ، آن‌كه چون خاقان عليين آشيان ، قاآن فردوس مكان ، خسرو جهانگير ، منصور مظفر ، داراى كشورگشاى ، ملك‌آراى رعيّت‌پرور ، سلطان جهاندار ، خورشيدراى والاگهر ، محبوب القلوب شاه و گداى هفت كشور ، محسود سلاطين روى زمين و ربع مسكون از زيب و فر ، پادشاه جم‌جاه فريدون‌دستگاه ، منوچهررسم و راه ، بحر و بر قدوهء ملوك نيكوسلوك ، نخبهء سلاطين ، رب النوع همهء ملوك ، اولوالامر اعظم ، فرمانفرماى معظم ، مطاع عرب و عجم و ترك و ديلم ، قبلهء جميع شعوب و طوايف و قبايل و امم ، قهرمان الماء و الطين « 1 » ، ظل اللّه فى الارضين « 2 » ، غوث المؤمنين « 3 » ،

--> ( 1 ) - آب و گل . ( 2 ) - سايهء خدا بر روى زمين . ( 3 ) - فريادرس مؤمنان .